Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

Ο ΚΥΡ βραβεύτηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας

 Ένας από τους κορυφαίους γελοιογράφους της χώρας μας, ο Ιωάννης Κυριακόπουλος (ΚΥΡ), παρασημοφορήθηκε χθες από τον Προκόπη  Παυλόπουλο .


Γράφει ο Χρήστος Δεμέτης στο http://news247.gr
Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας βράβευσε έναν από τους μεγαλύτερους γελοιογράφους που έχει βγάλει ποτέ αυτός ο τόπος. Και εκείνος του έκανε μια αφιέρωση με τον δικό του, μοναδικό τρόπο (Pics)
Απευθυνόμενος στον κ. Κυριακόπουλο, ο Προκόπης Παυλόπουλος επισήμανε ότι με τα σκίτσα του και τα κείμενα που τα συνοδεύουν, "έχει αποδείξει ότι εκείνο που τον χαρακτηρίζει είναι, πρωτίστως και διαχρονικώς, το χιούμορ στην πιο αυθεντική του έκφραση".
Πρόσθεσε πως "το χιούμορ ως βασικό στοιχείο της Παιδείας και του Πολιτισμού μας. Δικαίως, λοιπόν, συγκαταλέγεστε μεταξύ των κορυφαίων γελοιογράφων της χώρας. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο σας απονέμεται κατ' αξίαν το παράσημο του Χρυσού Σταυρού του Τάγματος του Φοίνικος".

Από τη δική του πλευρά ο ΚΥΡ ευχαρίστησε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και εκ μέρους των συναδέλφων του, διότι, όπως ανέφερε, "με την βράβευση αυτή βραβεύεται το χιούμορ, το ελληνικό χιούμορ, το οποίο πάντοτε στάθηκε στο ύψος του και αντάξιο όλης της ελληνικής παιδείας".
Και κατέληξε υπενθυμίζοντας μια φράση της Ελένης Βλάχου, η οποία έλεγε: "δείξτε μου τις γελοιογραφίες μιας χώρας και θα σας πω τι πολίτευμα έχουν".
Στη συνέχεια, δεν παρέλειψε να του αφιερώσει και μια γελοιογραφία μέσα από το προσωπικό του site. "Δεν είναι οξύμωρο, σε μια χώρα ανέργων, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, να λέγεται ΠΡΟΚΟΠΗΣ", γράφει σχετικά:

Σημειώνεται πως ο Γιάννης Κυριακόπουλος (γνωστός ήδη από το 1964 ως ΚΥΡ) θεωρείται πρωτοπόρος στη μετεξέλιξη της ελληνικής γελοιογραφίας σε κόμικς πολιτικοκοινωνικού περιεχομένου.


Γελοιογραφία: ΚΥΡ, Αλλαγή μ’ακούς, Κάκτος 1982





σήμερα







Παρασκευή, 16 Σεπτεμβρίου 2016

Οι άστεγοι των Χανίων μιλούν: για τον Θωμά, τη ζωή τους, την αδιαφορία του κράτους, τις ελπίδες και την απελπισία τους

Γεια σας φίλοι
Μια "επίμονη" δυσλειτουργία [με την navbar τώρα] δεν επιτρέπει να κάνουμε απρόσκοπτα τις αναρτήσεις και έτσι διάφορα επίκαιρα θέματα έμειναν στα πρόχειρα. 

Αναμένοντας την λύση αναδημοσιεύουμε το αφιέρωμα του Αγώνα της Κρήτης στα προβλήματα των αστέγων της πόλης των Χανίων. Το άρθρο και οι φωτογραφίες  είναι του Γιάννη Αγγελάκη.

Την ίδια στιγμή που άνθρωποι βασανίζονται στους δρόμους,ο Άνθιμος  βρίσκεται  στη ΔΕΘ και "ευλογεί" τους  κυβερνήτες και την αντιπολίτευση της Αποικίας γεγονός  που σηκώνει πολλές αναγνώσεις. Όλοι συνεννοημένοι και όλοι απόντες από τα επείγοντα προβλήματα που η κρίση παράγει με ραγδαίους ρυθμούς.
Διαβάστε ..


Με την οικονομική κρίση να έχει πλήξει ένα μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού στη χώρα, οι άστεγοι γίνονται περισσότερο ορατοί. Γίνονται ορατοί, όχι επειδή δεν υπήρχαν άστεγοι και πριν την κρίση αλλά επειδή πλέον η κατάστασή που βιώνει ο άστεγος «βγάζει νόημα», ο κίνδυνος γίνεται υπαρκτός, άρα και ο άστεγος γίνεται ορατός. Αυτό που πραγματικά γίνεται ορατό είναι η πιθανότητα να βρεθεί ο καθένας στη θέση ενός άστεγου, έστω και 
στο φαντασιακό επίπεδο. Έτσι, το βλέμμα μέρους της κοινωνίας στρέφεται προς τους δρόμους και τα παγκάκια, στους άστεγους και τις καβάτζες τους.

Προκύπτουν λύσεις; Διαφαίνεται κάποια διέξοδος για τη βελτίωσης της ζωής αυτών των ανθρώπων; 

Όχι. Αντιθέτως, μέσα στα πλαίσια μίας οικονομικής κρίσης που βαθαίνει, οι άστεγοι βρίσκονται ακόμα πιο απομονωμένοι και με λιγότερη υποστήριξη από την πολιτεία που περικόπτει πόρους που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την επανένταξή 
τους ή για την υποστήριξή τους, τη στιγμή που το φαινόμενο της αστεγίας εντείνεται εξαιτίας και των πολιτικών που εφαρμόζονται. Κάποια στιγμή, στερεύει και το ενδιαφέρον της κοινωνίας, που αν και αναγνωρίζει πλέον το πρόβλημα της αστεγίας, δίχως να διαφαίνεται λύση στα προβλήματά της, αφοσιώνεται σε έναν αγώνα για επιβίωση που 
γίνεται όλο και πιο δύσκολος. Μέχρι να συμβεί κάποιο γεγονός.

Ο θάνατος του Θωμά Δεληγιαννίδη στις 7 Σεπτεμβρίου στα Χανιά ήταν ένα τέτοιο γεγονός.


Στην Ελλάδα της κρίσης, ο Θωμάς είναι μία ακόμα παράπλευρη απώλεια. Ήταν άλλωστε άστεγος. Ευάλωτος στους κινδύνους. Όπως τον κίνδυνο της αστεγίας αντιμετωπίζουν πολλές χιλιάδες ηλικιωμένοι, μετανάστες αλλά και μακροχρόνια άνεργοι, άνδρες και γυναίκες δίχως οικογένεια. 

Αποτελούν τα θύματα των πολιτικών λιτότητας των τελευταίων ετών. Οι ζωές τους κρύβονται πίσω από στατιστικά στοιχεία που αποκρύπτουν το ανθρώπινό δράμα.
Στην Ελλάδα, πάνω από 20.000 άτομα ζουν υπό καθεστώς αστεγίας, σύμφωνα με έρευνα του 2011. 

Άλλοι, όπως η αναπληρώτρια Υπουργός Κοινωνικής Αλληλεγγύης κ. Θεανώ Φωτίου, με δηλώσεις της τον Φεβρουάριο του 2015, ανέβαζε τον αριθμό των αστέγων στους 30.000. Τότε, ως μέλος της κυβέρνησης της πρώτης φοράς Αριστερά, η κ. Φωτίου δεσμευόταν για στέγαση των αστέγων και για δωρεάν ηλεκτρικό ρεύμα για 300.000 νοικοκυριά. Μετά ανακάλυψε ότι «με το τίποτα όπως είναι τα γεμιστά χορταίνει ολόκληρη οικογένεια. Έτσι θα τα καταφέρουμε».

Ο Θωμάς όμως δεν τα κατάφερε. Ήταν ένας άνθρωπος με πολλά προβλήματα. Για αρκετά χρόνια πάλευε με τον αλκοολισμό. Το τελευταίο διάστημα η κατάστασή του είχε χειροτερεύσει.
Νιοάρα: «Κοιμόταν χρόνια στα παγκάκια»

http://agonaskritis.gr/wp-content/uploads/2016/09/DSCF0501.jpg

Ο Θωμάς ήταν ένας από αυτούς τους άστεγους που τα τελευταία χρόνια έμεναν στα Χανιά. Οι πιο κοντινοί του άνθρωποι ήταν και αυτοί άστεγοι. 
Μιλήσαμε μαζί τους.
Η Σταυρούλα, ο Πέτρος, η Νιοάρα και ο Κοσμάς μίλησαν για το Θωμά αλλά και τις ζωές τους ως άστεγοι, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, τις ελπίδες και τους αγώνες που δίνουν.Ρώτησα αν γνώριζαν τον Θωμά. Η Νιοάρα είπε ότι όλοι τον γνώριζαν «κοιμόταν χρόνια στα παγκάκια».

Πώς γίνεται κάποιος άστεγος; Τι συμβαίνει στη ζωή για να φτάσει να γίνει κάποιος άστεγος; Πώς μένει ένας άνθρωπος πέρα από χωρίς στέγη, πρώτα χωρίς δουλειά, μετά χωρίς οικογένεια;
Η Νιοάρα είπε ότι όλα αρχίζουν από κάπου και ξεκινά ένας κατήφορος. Χάνουν τη δουλειά τους, μένουν χωρίς σπίτι. Μετά έρχονται οι αρρώστιες, ο αλκοολισμός. Και μετά από ένα σημείο αυτοί οι άνθρωποι δε μπορούν να δουλέψουν. Και ο Θωμάς που πέθανε, μας είπε η Νιοάρα, τον τελευταίο καιρό το μόνο που έκανε ήταν να πίνει κρασί και να κοιμάται. Δε μπορούσε καν να σταθεί στα πόδια του.

Αυτό που μου είπε επαληθεύεται και από τα στοιχεία. Η ζωή στον δρόμο δεν αποτελεί μία 
εκούσια επιλογή. Εν αντιθέσει, αποτελεί την αποτύπωση της όξυνσης των κοινωνικών 
αντιθέσεων στο πιο έντονό τους σημείο.

Όπως αποτυπώνεται και σε έρευνες, κύρια αιτία που κάποιος γίνεται άστεγος είναι η ανεργία, το αλκοόλ, οι ψυχικές διαταραχές και τα ναρκωτικά, η κατάρρευση του υποστηρικτικού κοινωνικού ή οικογενειακού πλαισίου. Πολλές φορές, εν τη 
απουσία υποστηρικτικών δομών της πολιτείας, η κατάρρευση ενός από αυτούς τους πυλώνες – όπως η απώλεια της εργασίας – οδηγεί σε ένα ντόμινο αρνητικών εξελίξεων που είτε οδηγεί στο αλκοόλ, είτε στην κατάρρευση του υποστηρικτικού πλαισίου. Πάντως η συνέπεια αυτή της διαδικασίας είναι η εξώθηση στην αστεγία.

Πέτρος: «Καταστροφή φίλε. Στην Ελλάδα δε σου δίνουν βοήθεια. Τα Χριστούγεννα μας λένε χρόνια πολλά»

Η Νιοάρα λέει ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι με σοβαρά προβλήματα υγείας. «Ένας άλλος  άνθρωπος, μεγάλος σε ηλικία, θα του κόψουνε τα  πόδια».
Είπε:
«Εμείς τον βοηθούσαμε στη θεραπεία. Έγινε καλά. Όμως μετά που φύγαμε από την κατασκήνωση (Καλαθά) ήρθε σε μια καβάτζα που δεν είχε νερό και ρεύμα και έπαθε ξανά μόλυνση. Και τώρα είναι να του κόψουν τα πόδια»
Τους ρώτησα αν υπήρχε ένα ιδανικό σενάριο τι θα θεωρούσανε ως λύση, τι θα ήθελαν να δουν να γίνεται:

«Αυτή τη στιγμή δεν έχει ούτε ένας από τους άστεγους χαρτιά. Είτε τα έχουν χάσει, είτε τους τα ‘χουν κλέψει. Δεν έχουμε ούτε ένα να ξέρει πώς μας λένε. Δεν έχουμε λεφτά να πάμε στην Αθήνα».
Υπάρχει περίπτωση γυναίκας από Αλβανία στα Χανιά που έμεινε πρόσφατα δίχως στέγη και έχει δύο παιδιά που φοιτούν στα ελληνικά σχολεία. Δε μπορούσε να μπει στους καταλόγους για να δεχθεί έστω και μια μικρή βοήθεια επειδή δεν είχε τα απαραίτητα χαρτιά. Σαν αυτή την περίπτωση υπάρχουν πολλές στην πόλη μας.
Άλλοι λένε ότι θα ήθελαν να βρουν μια δουλειά. 
«Εγώ δούλεψα παλιά σε μια ταβέρνα» μου είπε η Νιοάρα. «Θα ήθελα να ξαναδουλέψω».
Ο Πέτρος κατάγεται από την Πολωνία. Μου είπε ότι ήταν καλός μάστορας. Έχει δουλέψει στη Γερμανία, στη Γαλλία, την Ιταλία, την Αυστρία. Έκανε οικογένεια στην Ελλάδα. Έχει μία κόρη 16 χρονών. Ήταν στην Αθήνα, έζησε και στην Καλαμάτα, την Τρίπολη, μετά ήρθε στην Κρήτη. Αρχικά στο Ηράκλειο, μετά στα Χανιά.Τα τελευταία 6 χρόνια είναι άστεγος.

Τα αιτήματα επαναλαμβάνονται, όμως τίποτα δε συμβαίνει.

Υπάρχουν άνθρωποι που βοηθούν. Δεν τους γνωρίζει ο κόσμος. Είναι ιδιοκτήτες εστιατορίων που τους δίνουν ένα πιάτο φαγητό ή ένα πακέτο τσιγάρα.  Υπάρχει η Κοινωνική Κουζίνα και τα συσσίτια.Όμως και ο ένας άστεγος υποστηρίζει τον άλλο.
Οι άστεγοι φρόντιζαν τον Θωμά επειδή ήταν σε πολύ δύσκολη κατάσταση.
Τον έκαναν μπάνιο και του έδιναν ένα πιάτο φαγητό. Δε μπορούσε ούτε καν να πάει τουαλέτα. Δεν είχε δύναμη να φροντίσει τον εαυτό του.

Τους είπα, αν μπορούσαν να μιλήσουν στις αρχές τι θα τους έλεγαν:

Ο Πέτρος μου είπε: «δεν καταλαβαίνεις τίποτα; Δεν ακούνε! Υπόσχονται, μα δεν κάνουν τίποτα!».
Υπήρχε πρόταση για κτίριο της Μητρόπολης για την Βρυσσών. Έχει ακουστεί πρόταση για χρήση τμήματος του Παλιού Ψυχιατρείου ή του παλιού ΙΚΑ. Κι ενώ είχε εγκριθεί ομόφωνα το πρόγραμμα παρέμβαση στον δρόμο, δεν έχει προχωρήσει. Είχε γίνει πρόταση εκ της Πρωτοβουλίας Πολιτών και για λαϊκό υπνωτήριο, ενός ελεύθερου και ανοιχτού 
χώρου, που θα μπορεί κάποιος αν θέλει να κοιμηθεί, να κάνει μπάνιο, να πλύνει τα ρούχα του και να αποθηκεύσει τα πράγματά του. Οι άστεγοι ότι λερώνεται το καίνε επειδή δε μπορούνε να τα πλύνουν. Πολλές φορές δεν έχουν τα μέσα ούτε να πλύνουνε τον εαυτό τους. Κάνουν μπάνιο σε δημόσιες βρύσες. Τίποτα δεν προχωρά.

Η Νιαόρα μου περιγράφει το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν με τη γραφειοκρατία.

«Πηγαίναμε εκεί και περιμέναμε και δε μας υπολογίζανε καθόλου και μετά μας λέγανε, ελάτε τη Δευτέρα. Μετά μας ζητούσανε χαρτιά. Μα πού να τα βρούμε εμείς τα χαρτιά; Εμείς ζούμε στον δρόμο, δεν έχουμε τίποτα!»
Υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων που έχουν χάσει κάθε είδους ταυτότητας ή χαρτιών και δεν έχουν χρήματα για να ταξιδέψουν στον τόπο από όπου κατάγονται για να βγάλουν νέα χαρτιά. Έτσι, δε μπορούν να ενταχθούν σε κάποιο πρόγραμμα επανένταξης ή να τύχουν υποτυπώδους στήριξης από την πολιτεία.

Αν το καθεστώς του άστεγου είναι ένα στο οποίο άνθρωποι θέτονται σε ένα περιθώριο, το οποίο τους μετατρέπει σταδιακά σε περίπου αόρατους για την υπόλοιπη κοινωνία, οι άστεγοι χωρίς χαρτιά, είναι οι αόρατοι μέσα στους αόρατους, δίχως δυνατότητα να γίνουν ορατοί για την πολιτεία.
Υπάρχουν επίσης άλλοι που θέλουν να φύγουν και να επιστρέψουν στον τόπο καταγωγής τους, είτε αυτός είναι στην Ελλάδα είτε αυτός είναι στο εξωτερικό, όμως δε μπορούν λόγω αυτής της αδυναμίας να βγάλουν χαρτιά.


Η διαμαρτυρία της 28ης Ιανουαρίου 2016

Ρώτησα που μένουν;

Ο Πέτρος μου απάντησε:«Εγώ πού μένω; Στη Σπλάντζια. Εκεί είναι το παλάτι μου»
Ο Πέτρος λέει ότι είναι περίπου 30 άστεγοι που κοιμούνται σε καβάτζες στα Χανιά, ο Κοσμάς κατεβάζει τον αριθμό κοντά στους 20 «αλλά μπορεί να είναι και παραπάνω».
Στα Χανιά, υπάρχουν 70 άνθρωποι που αναγκάζονται παροδικά ή πιο μόνιμα να ζουν ως 
άστεγοι στους δρόμους.Θυμήθηκαν όταν είχαν προχωρήσει σε διαμαρτυρία στο δημαρχείο. Τότε, στα τέλη του Γενάρη του 2016, αφού πήρε δημοσιότητα το θέμα, οι αρχές έδειξαν ένα ενδιαφέρον, συλλέξανε ονόματα και στοιχεία των αστέγων όμως από τότε ούτε φωνή 
ούτε ακρόαση.

Σε πανό που είχαν αναρτήσει έγραφε:«Ζητάμε στέγη για τους άστεγους, μετανάστες – 
Έλληνες. Ο Δήμος έχει δεσμευτεί. Πότε θα το ανακοινώσει;»

Και μετά: «Εδώ και τώρα, όχι όταν πεθάνει κάποιος. Να δοθούν τα έκτακτα επιδόματα – επιδοτήσεις για ενοίκια. Όχι αύριο, ούτε του χρόνου. Τώρα».
Κάποιοι πήραν μια επιδότηση 200 ευρώ, όμως η πλειοψηφία των αστέγων έμειναν εκτός, επειδή δεν έχουν χαρτιά.Μεταξύ αυτών που συμμετείχαν στη διαμαρτυρία της 28ης Ιανουαρίου 2016 ήταν και ο Θωμάς που πέθανε πριν λίγες μέρες.

Ο τιτάνιος αγώνας ανθρώπων που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην αλληλεγγύη

Από καβάτζα αστέγων στα Χανιά
http://agonaskritis.gr/wp-content/uploads/2016/09/DSCF1356.jpg
Λένε ότι «στο νοσοκομείο μας προσέχουν πάρα πολύ», και εκφράζουν την ευγνωμοσύνη τους. Κάποιοι πηγαίνουν πολύ συχνά, σχεδόν δύο και τρεις φορές τη βδομάδα, λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζουν.
Αν υπάρχει κάτι που βελτιώνει την κατάσταση των άστεγων στα Χανιά δεν είναι η πολιτεία, που βάζει διαρκώς εμπόδια στην παροχή ακόμα και της πιο βασικής υποστήριξης, αλλά ο τιτάνιος αγώνας λίγων, μετρημένων στα δάκτυλα ανθρώπων που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στο να βοηθούν τον συνάνθρωπό τους.

Οι άστεγοι με τους οποίους μίλησα μου είπαν ονόματα όμως δε γνωρίζω αν θα ήθελαν να 
γραφτούν σε αυτό το κείμενο. Είναι άνθρωποι που δίνουν όλο τον χρόνο και το είναι τους στο να δίνουν, δίχως να ζητούν κάποιο αντάλλαγμα, δίχως να ζητούν κάποια αναγνώριση αλλά παλεύοντας για τη λύση των προβλημάτων συνανθρώπων τους υπό εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες και απέναντι σε ένα κράτος εν γένει εχθρικό. Αυτοί οι Χανιώτες δε 
βγάζουν δελτία τύπου για τις ενέργειές τους. Ζητούν λύση στα προβλήματα. Αυτή είναι η μόνη επιβράβευση που αναζητούν.

Τασούλα: «Ξυπνάμε με τον φόβο το πρωί του τι θα κάνουμε και πώς θα είναι τα πράγματα»
http://agonaskritis.gr/wp-content/uploads/2016/09/DSCF1359.jpg(κλικ)
Ο Πέτρος δεν ξέρει πώς θα μπορούσε το μέλλον του να είναι καλύτερο, η Σταυρούλα όμως λέει ότι η ανταπόκριση του κόσμου είναι που τους δίνει ελπίδα. Δίνει επίσης βαρύτητα στη στήριξη που προσφέρουν οι κοινωνικοί λειτουγοί. 
«Για όλους να δούμε μια ανταπόκριση, όχι μόνο για λίγους», λέει. Η Σταυρούλα είναι άπορη και τον Νοέμβριο τελειώνει το επίδομά της και θα μείνει άστεγη. Είναι μία από τις πολλές περιπτώσεις ανθρώπων που έχουν ζήσει στο παρελθόν και ίσως εξαναγκαστούν ξανά στο μέλλον να κοιμηθούν στο δρόμο.
«Δεν είμαι μόνο εγώ, είναι και πολλοί άλλοι. Ξυπνάμε με τον φόβο το πρωί του τι θα κάνουμε και πώς θα είναι τα πράγματα. Να βοηθήσουν γιατί δε μπορούμε κάθε χρόνο να έχουμε την ίδια αγωνία. Καθόμαστε από το πρωί ως το βράδυ στα παγκάκια και τι κάνουμε; Τίποτα».

Ο άστεγος δεν έχει να φύγει από κάποια χώρα, δεν έχει κάποιο προορισμό στον οποίο αν φθάσει θα μπορέσει να ξαναρχίσει να χτίζει τη ζωή του όμως, όπως και ο πρόσφυγας, διατρέχει σοβαρούς κινδύνους για τη ζωή του, αντιμετωπίζει μεγάλο άγχος και ψυχολογική πίεση.Το βίωμα του άστεγου είναι αυτό της απουσίας του ανήκειν και της απώλειας της ταυτότητας. Είναι άνθρωποι, που αισθάνονται ότι δεν υπάρχει τόπος στον οποίο να ανήκουν, που να αποκαλούν δικό τους, που νοιώθουν και είναι εξωβελισμένοι στο περιθώριο.

Ο άστεγος είναι η απουσία σπιτιού, όχι απλά η απουσία στέγης. Το ζήτημα δεν είναι απλά η ύπαρξη κάποιας στέγης αλλά μιας πιο σταθερής σχέσης με ένα φυσικό χώρο που θα ευνοεί την ανάπτυξη ανθρώπινων σχέσεων, των προσωπικών βιωμάτων και της ταυτότητας με ασφάλεια. Το σπίτι είναι μια επέκταση της ταυτότητας ενός ατόμου. Αυτό απουσιάζει από τη ζωή του άστεγου.O άστεγος είναι ξένος στη χώρα που βρίσκεται και θα είναι ξένος όπου και αν πάει. Μπορεί να είναι Έλληνας ή μετανάστης όμως δεν έχει ελπίδα για κάποιο καλύτερο μέλλον, η κανονικότητά του είναι αυτή της ζωής ως άστεγος.
Ο άστεγος ζει μια εμπόλεμη κατάσταση εν γνώση του πως έτσι θα είναι η ζωή του. Λειτουργεί λοιπόν αποδεχόμενος αυτό τον αφανή πόλεμο. Ζει τον πόλεμο σε μια περίοδο που άλλοι βιώνουν την «ειρήνη». Γι’ αυτό μαθαίνει να τον συνηθίζει και να επιβιώνει. Αυτή είναι η διαφορά που πρέπει να αποδεχτεί και τον θέτει στο περιθώριο.

Απουσία κοινωνικών πολιτικών προστασίας στην Ελλάδα

Η Νιοάσα θέλει μια δουλειά σταθερή και κάποια χρήματα να πάει μέχρι Αθήνα για να φτιάξει τα χαρτιά της. «Σπίτι βρίσκεις, άμα δεν έχεις δουλειά όμως πώς θα το πληρώσεις; Είναι τα νοίκια, είναι το ρεύμα, είναι το νερό».Ο Κοσμάς είναι άστεγος τα τελευταία 4 χρόνια. Μου 
είπε ότι έχει μαζί του και τα δύο παιδάκια του. Είναι από Αθήνα αλλά βρίσκεται στα Χανιά τα τελευταία 8 χρόνια. Ήρθε να βρει εργασία αλλά εργαζόταν μόνο περιστασιακά. «Αν δείτε το μέρος που μένω δε θα μπορείτε να κάτσετε μέσα ούτε λεπτό. Μα πού αλλού να πάω;»
Αναφέρεται και αυτός σε μία σύντομη καλή περίοδο όπου φιλοξενήθηκαν σε ένα ξενοδοχείο στη Νέα Χώρα, λόγω παγετού. Αυτή η περίοδος όμως κράτησε λίγο.
«Έχουμε κάνει και εμείς πολλά λάθη στη ζωή μας», λέει η Νιοάσα. 
Το πρόβλημα είναι ο αλκοολισμός. Η πλειοψηφία των αστέγων και λόγω της κατάστασης που βρίσκονται έχουν σοβαρό πρόβλημα με το αλκοόλ. Ο Πέτρος, λέει ότι «για μας δεν υπάρχει μέλλον». 
Αναγνωρίζει και αυτός το πρόβλημά που έχει με το αλκοόλ. Έχει μία κόρη που είναι 16 ετών όμως στεναχωριέται που δε μπορεί να σταθεί δίπλα της. 
“Καταστρόφα», επαναλάμβανε κάθε τόσο καθώς έπιανε το καπέλο του, έκανε μια μικρή υπόκλιση και έλεγε «ευχαριστώ Ελλάδα».
Η απουσία κοινωνικών πολιτικών προστασίας στην Ελλάδα είναι καταφανή. Την απουσία του κράτους αναπλήρωνε εδώ και δεκαετίες η οικογένεια, οι φίλοι, οι γείτονες, ανεπίσημα δίκτυα αλληλεγγύης που σήμερα καταρρέουν υπό το βάρος  των αυξημένων αναγκών και της πίεσης για επιβίωση. Και παρά το πλήθος πρωτοβουλιών αλληλεγγύης που ξεπήδησαν στα χρόνια της κρίσης και στα Χανιά, που προσπαθούν να καλύψουν το τεράστιο 
κενό με λογικές αξιοπρέπειας και όχι φιλανθρωπίας, δε μπορούν να αντικαταστήσουν την απουσία κρατικών δομών.
 Άλλωστε σε αυτές τις πρωτοβουλίες συνήθως είναι πολύ ενεργοί ένας μικρός αριθμός ανθρώπων, που δέχονται και αυτοί τις συνέπειες της μακροχρόνιας κρίσης, και έχουν όρια και αντοχές, φυσικές και ψυχολογικές, που είναι λογικό να εξαντλούνται. Είναι οι αφανείς ήρωες μιας κρίσης που περιθωριοποιεί εκατοντάδες 
χιλιάδες ανθρώπους και δολοφονεί.Πέραν όμως από της απουσίας  υποστηρικτικών 
δομών υπάρχει και η εν γένει στάση του κράτους που είναι ευνοϊκή ως προς την όξυνση του φαινομένου της αστεγίας.

Τα νοικοκυριά πλέον ανταποκρίνονται με μεγάλη δυσκολία στα κόστη των στεγαστικών αναγκών. Αυτή η αδυναμία αποτυπώνεται και στη μεγάλη αύξηση του αριθμού των εξώσεων από μισθωμένα διαμερίσματα. Σύμφωνα με σχετική έρευνα από το 2011, περίπου το 50% των νοικοκυριών αδυνατούσαν να πληρώσουν το μηνιαίο μίσθωμα. 
Αλλά και αυτή που ιδιοκατοικούν βρίσκονται υπό τη διαρκή απειλή της κατάσχεσης για τις 
φορτωμένες με δάνεια κατοικίες, αλλά και εξαιτίας των πολλών νέων φόρων, ειδικώς των φόρων επί των ακινήτων. Η αλήθεια είναι ότι όχι μόνο το κράτος δεν βοηθά τους άστεγους αλλά εξωθεί διαρκώς νέους ανθρώπους στην αστεγία.
Συνέχεια (εδώ)
Και ( εδώ)όσα είπε ο  Δήμαρχος σχετικά με το πρόβλημα και τις λύσεις που έχει δώσει.



Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2016

Σεμινάρια Κοινωνικής Οικονομίας για εκπαιδευτές και Κοινωνικές Επιχειρήσεις




Η ενίσχυση των εγχειρημάτων της Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας αλλά και η ανάπτυξη μιας ομάδας εκπαιδευτών/τριών για την υποστήριξη τους αποτελούν τον διττό στόχο του εκπαιδευτικού σεμιναρίου που θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, 
από τις 30 Σεπτεμβρίου έως τις 20 Νοεμβρίου 2016. 

Διοργανώνεται από τον Κόμβο για την Κοινωνική Οικονομία, Ενδυνάμωση και Καινοτομία σε συνεργασία με το Simon Fraser University (SFU), το Community Evolution Foundation (CEF) και το Ίδρυμα Χάινριχ Μπελ Ελλάδας.

Οι συμμετέχοντες/ουσες θα εξοικειωθούν με ένα ευρύ φάσμα θεματικών οι οποίες εκτείνονται από ζητήματα θεωρητικών προσεγγίσεων μέχρι πρακτικά εργαλεία, ενώ θα δοθεί και πιστοποίηση από το Simon Fraser University.

Το σεμινάριο αποτελείται από δύο μέρη που απευθύνονται σε διαφορετικό κοινό στόχου το καθένα αλλά συνδέονται οργανικά μέσα από κοινές θεματικές ενότητες που απευθύνονται και στις δύο ομάδες συμμετεχόντων/ουσιών, ενώ οι 
εκπαιδευτές/τριες θα πλαισιώσουν την ενότητα που τους/τις ενδιαφέρει στο μέρος του σεμιναρίου που απευθύνεται στα εγχειρήματα.

Συγκεκριμένα:

Μέρος Α: Απευθύνεται σε όσους και όσες επιθυμούν να λάβουν πιστοποίηση εκπαιδευτή/τριας ΚΑΛΟ
Αριθμός συμμετοχών: 12 άτομα
Διάρκεια: 72 ώρες (12 ημέρες των 6 διδακτικών ωρών)
Κόστος συμμετοχής για την κάλυψη λειτουργικών εξόδων: 100 Ευρώ

Μέρος Β: Απευθύνεται σε μέλη εγχειρημάτων της ΚΑΛΟ και σε όσους και όσες επιθυμούν να δραστηριοποιηθούν στο πλαίσιο της ΚΑΛΟ
Αριθμός συμμετοχών: 18 άτομα
Διάρκεια: 72 ώρες (12 ημέρες των 6 διδακτικών ωρών)
Κόστος συμμετοχής για την κάλυψη λειτουργικών εξόδων: 50 Ευρώ/ανά εγχείρημα

Παρακαλούμε να δηλώσετε συμμετοχή με τη συνημμένη αίτηση στο e-mail info@komvos-seei.net μέχρι τις 16/9/2016. 

Θα δοθεί προσοχή στην ισόρροπη κατανομή διαφορετικών ειδικοτήτων και προτεραιότητα στις περιοχές της Αττικής και της νησιωτικής Ελλάδας διότι σχεδιάζεται επανάληψη 
του σεμιναρίου στη Θεσσαλονίκη. Το συνολικό κόστος συμμετοχής ζητείται ως συμβολή στην κάλυψη των λειτουργικών εξόδων.

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να απευθυνθείτε στα τηλέφωνα:

Σοφία Αδάμ, 6977201279
Χρήστος Γιοβανόπουλος, 6978450126
Ανδρέας Καρίτζης: 6972661028
https://gr.boell.org/el/2016/08/25/ekpaideytiko-seminario-gia-tin-kalo


Δευτέρα, 5 Σεπτεμβρίου 2016

Τα Φλουριά

Πάμε να θυμηθούμε ένα θαυμάσιο δίσκο σήμερα.

Το 1975 κυκλοφόρησε ο κύκλος δέκα τραγουδιών του Χριστόδουλου Χάλαρη, σε στίχους του Νίκου Γκάτσου. Ο ποιητής εδώ μας ταξιδεύει σε αλλιώτικους χώρους  που ο χρόνος είναι σχετικός. Στο τραγούδι ο  Χρύσανθος .


Σ’έρημο φαράγγι σε λυποποριά

Έχασα μαντήλι μ’ εκατό φλουριά

Ξόρκισα το χώμα έκανα σταυρό

Πριν αποσπερώσει να τα βρω


Τότε καρασκέρι γροίκησα μακριά

Κι είδα μες στο ήλιο στην κακοπετριά

Τρεις αλογολάτες με βαριά σπαθιά

Και τις αλυσίδες αρμαθιά


Τι’ναι το κισμέτι τι’ναι το γραφτό

Πριν το μονοπάτι πάρω να κρυφτώ

Μού’στησαν καρτέρι σε μια πατουλιά

Και με κλαίγαν δένδρα και πουλιά


Ήταν μαύρη Τρίτη μαύρο δειλινό

Κι έχασα τον κόσμο και τον ουρανό

Σε μεγάλο κάστρο σε βαθειά σπηλιά

Με τους πεθαμένους αγκαλιά


Ώσπου κάποιο βράδυ τρίξαν οι αρμοί

Κι άστραψε στην πόρτα λυγερό κορμί

Μια Βασιλοπούλα σαν τη Μαξιμώ

Πού’χε δυο φιδάκια στο λαιμό


Πάρε λέει τα φίδια, βάλ’τα στη καρδιά

Και μεγάλωσέ τα σαν μικρά παιδιά

Το’να είν’ ο Δράκος τ’άλλο ο Διγενής

Άξιο τους αδέρφι να γενείς


Κράτησα τα φίδια μες στην ερημιά

Βιος μου και ρεγάλο και κληρονομιά

Μου’φερναν καρύδια γάλα και ψωμί

Δίχως να γυρεύουν πλερωμή


Κι όταν κάποια νύχτα σώπασε η φωτιά

Σκάψανε του τοίχου τη ραγισματιά

Βρήκαν κερκοπόρτα και πρωί πρωί

Μού’δειξαν το δρόμο στη ζωή


Τώρα τι στα λέω τι στα μολογώ

Μάθε μόνο τούτο πού’μαθα κι εγώ

Αν κρατάς χρυσάφι πλούτη και φλουριά

Δεν κατέχεις τί’ναι λευτεριά



https://www.youtube.com/watch?v=z3BKnpAHk0s&spfreload=10

Από το κανάλι  που ανέβασε το τραγούδι δίνονται οι στίχοι και σε μετάφραση.
The florins
lyrics: Nikos Gatsos
music: Christodoulos Halaris
vocals: ChrysanthosIn a desolate ravine, on a journey of sadness
I lost a kerchief holding a hundred florins
I exorcised the soil, I made a cross
That I would find them before the evening star came.Then, suddenly I heard something from afar
And I saw in the sun, in the rocky landscape
Three horsemen with heavy swords
And a bunch of chainsWhat is kismet, what is written [by fate]
Before I could take the path to hide
They ambushed me in a hedge
And the trees and birds cried for meIt was a black Tuesday, a black evening
And I lost the world and the sky
In a great castle, in deep caves
Together with the dead, in an embraceUntil one evening when the hinges squealed
And shining in the door was a slender body
A princess like Maximo
Who had two snakes at her neckTake, she said, the snakes; put them near your heart
And raise them like little children
One of them is Dragon, the other Digenis
May you become a worthy brother to themI kept the snakes in the desert
My life and a gift and an inheritance
They brought me coconuts, milk and bread
Without asking for payAnd when one night the fire grew silent
They dug the cracks in the wall
They found the outside gate and early in the morning
They showed me the road back to lifeNow what am I saying to you, why I tell you this
Learn only this thing that I also learned
If you are holding onto gold, wealth and florins
You do not understand what is freedom
(translation: Eva Johanos)


Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2016

Εικόνες της Αθήνας (β')


Άλλη μια μέρα στο κέντρο. 
Σήμερα θα πάμε στα Εξάρχεια  ξεκινώντας  από την Ομόνοια

Ομόνοια 

Αναμονή στο φανάρι  δίπλα στο καλάθι.

Αρχές Πανεπιστημίου-"Καθαριότης και Αρχοντιά"
Στρίβοντας για την Θεμιστοκλέους 
Γωνία Πανεπιστημίου 29/6/2016
Και μια περσινή εικόνα για να  δούμε αν υπάρχει  διαφορά.
Πανεπιστημίου  -16/6/2015

Πέρυσι τα χρέη σκουπιδοτενεκέ στις αρχές της Πανεπιστήμιου τα είχε επωμιστεί άλλο αντικείμενο!
Πανεπιστημίου 2015 
Πάμε πιο πέρα

Θεμιστοκλέους


Ένα τετράγωνο πριν την πλατεία από τη δεξιά πλευρά του δρόμου

"Πεζοδρόμια"από την αντίθετη πλευρά 
Πολιτισμός!

Το ίδιο μαύρο της απλυσιάς παντού!



25/6/2016 Περιμένοντας τους τουρίστες!!!
Για να δούμε και τα νέα του δημάρχου
 July 28, 2016

Μεταναστευτικό, Νέα. Γ.Καμίνης: “Οι πρόσφυγες σε οργανωμένες δομές και όχι στις άθλιες συνθήκες των υπό κατάληψη κτιρίων” […] 
"Αυτή τη στιγμή, βλέπουμε στην Αθήνα διαρκώς να καταλαμβάνονται δημόσια κτίρια 
από διάφορους αυτόκλητους αλληλέγγυους και να στεγάζουν εκεί πρόσφυγες κάτω από άθλιες συνθήκες".(συνέχεια πιο κάτω)
Δεν είναι αργία,καθημερινή είναι..


Περιμένουν την βροχή 
Τα γράφει και πιθανόν τα πιστεύει.Μάλλον περιμένει από τα κινήματα να δράσουν με σκούπες και μάνικες!

George Kaminis @KaminisG  21 Ιουλ
Εξάρχεια, μία γειτονιά όχι περίκλειστη στα όρια υποβάθμισης που κάποιοι λίγοι, επιδιώκουν. Σε αυτόν τον αγώνα είμαστε όλοι μαζί
Εμ.Μπενάκη και Σόλωνος


George Kaminis @KaminisG  7 Ιουλ
Έχουμε στρατηγικό σχέδιο για την καθαριότητα στην Αθήνα. Σύστημα, επιμονή και συνεργασία όλων στην πόλη(Συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου)
https://twitter.com/KaminisG

"Οι άνθρωποι αυτοί, δεν αξίζουν αυτή την τύχη, αλλά ούτε και η πόλη αυτή την υποβάθμιση και αυτή την ανεξέλεγκτη κατάσταση”
αναδημοσίευση από εδώ:


Εμείς όμως το αξίζουμε όπως φαίνεται από τις εικόνες

Τα πεζοδρόμια της Α.Μεταξά

Ανδρέα Μεταξά

Τα πεζοδρόμια  δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τον "τρίτο κόσμο"
Λεπτομέρειες..
George Kaminis @KaminisG  21 Ιουλ
Η έξαρση της παραβατικότητας και η είσοδος του κοινού εγκλήματος στα Εξάρχεια, σε μία 
εμβληματική γειτονιά της Αθήνας, μας γεμίζει ανησυχία

Έχει έτοιμη και την ανάπλαση της Αθήνας

George Kaminis @KaminisG  1 Αυγ
Με τον πρόεδρο της ΝΔ @kmitsotakis συζητήσαμε την ανάγκη ολοκληρωμένου σχεδίου για την Αθήνα http://m.cityofathens.gr/node/28767 

Καμίνης: Έτοιμο το σχέδιο ανάπλασης του εμπορικού κέντρου της Αθήνας
Μαι 27, 2016 - ΚΟΙΝΩΝΙΑ, 
Στο σχέδιο ανάπλασης του χώρου Σταδίου –Αθηνάς – Μητροπόλεως – Κολοκοτρώνη, όπου
συμπεριλαμβάνεται και η πλατεία Αγίας Ειρήνης,αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων,  ο Δήμαρχος Αθηναίων στην εκπομπή «Ραντεβού με το Δήμαρχο» από τον «αέρα» του Αθήνα 9.84.
Τόνισε ότι ο δήμος έχει διασφαλίσει τους πόρους και έχει έτοιμο το πλήρες σχέδιο
ανάπλασης . «Θα είναι μια ολοκληρωμένη ανάπλαση, θα γίνουν οι ανάλογοι πεζόδρομοι, θαυπάρχει led φωτισμός, θα τηρηθούν οι νόμοι για τα τραπεζοκαθίσματα ,,,,,και τα λοιπά αν σας ενδιαφέρουν θα τα βρείτε εδώ:
http://www.athina984.gr/2016/05/27/kaminis-etimo-to-schedio-anaplasis-tou-eborikou-kentrou-tis-athinas/


Τα ίδια βέβαια έλεγε και το 2014 και τώρα έχουμε 2016

Ανάπλαση του ιστορικού κέντρου/ Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου 2014, 
http://www.zougla.gr/greece/article/pos-8a-ine-to-kentro-tis-a8inas-meta-tin-anaplasi-tis-panepistimiou
 και εδώ το 2015:
Σχέδιο ανάπλασης του ιστορικού εμπορικού τριγώνου  που θα αποτελέσουν
πρότυπο για όλο το κέντρο της Αθήνας.
www.thetoc.gr/koinwnia/article/sxedio-anaplasis-tou-istorikou-emporikou-trigwnou



Η πρόοδος  του έργου βρίσκεται κάπου εδώ: Η έκθεση της IBM για την "έξυπνη" Αθήνα.
 Δήμαρχος Αθηναίων @AthensMayor  29 Ιουν
Η έκθεση της IBM για το κυκλοφοριακό και τον δημόσιο χώρο. @IBM_Hellas @CitiesChallenge
http://m.cityofathens.gr/node/28595 


συνεχίζεται...